Koncepcja gwiezdnych wrót pojawia się w literaturze i filmach science fiction jako urządzenia umożliwiające natychmiastowe przemieszczanie się między odległymi punktami we Wszechświecie. Z naukowego punktu widzenia idea ta opiera się na hipotetycznych założeniach ogólnej teorii względności Einsteina, zwłaszcza na rozwiązaniach równań pola opisujących tzw. mosty Einsteina–Rosen (popularnie: wormhole, czyli tunel czasoprzestrzenny).
W teorii, taki tunel mógłby łączyć dwa różne regiony czasoprzestrzeni, skracając drogę podróży między nimi. Jednak praktyczna realizacja tego zjawiska napotyka poważne przeszkody fizyczne: utrzymanie stabilnego tunelu wymagałoby istnienia materii o ujemnej energii (tzw. materii egzotycznej), której istnienie nie zostało potwierdzone eksperymentalnie.
Choć zatem gwiezdne wrota pozostają domeną fantastyki naukowej, koncepcja ta inspiruje współczesnych fizyków teoretycznych do badań nad strukturą czasoprzestrzeni, naturą grawitacji kwantowej i możliwością istnienia skrótów kosmicznych. W tym sensie gwiezdne wrota stanowią ciekawy przykład, jak fikcja może pobudzać rozwój naukowych hipotez i kreatywne myślenie o granicach ludzkiego poznania.